و نه حتی بیداری پنداری که بپرسد: کیست؟

باری ازین گونه بود

فرجام همه گناهان و بی گناهی

نه پیشوازی بود و خوشامدی، نه چون و چرا بود

زیرک اینجا سر دستان سکون است

در اقصی پرکنه های سکوت

سوت، کور، برهوت