زیرک اینجا سر دستان سکون است

فرجام همه گناهان و بی گناهی

نه پیشوازی بود و خوشامدی، نه چون و چرا بود

و نه حتی بیداری پنداری که بپرسد: کیست؟

در اقصی پرکنه های سکوت

سوت، کور، برهوت

حباب های رنگین، در خواب های سنگین