حباب های رنگین، در خواب های سنگین

زیرک اینجا سر دستان سکون است

در اقصی پرکنه های سکوت

سوت، کور، برهوت

چترهای پر طاووسی خویش برچیدند

و سیا سایه دودها، در اوج وجودشان، گویی نبودند

باغ های میوه و باغ گل های آتش را فراموش کردیم