نه بامدادی، نه غروبی

بر گورهامان خشکیدند و پیش تر نتوانستند آمد

ما در سایه آوار تخته سنگ های سکوت آرمیده ایم

گامهامان بی صداست

وینجا شبی ست که هیچ اختری در آن نمی درخشد

نه بادبان پلک چشمی، نه بیرق گیسویی

اینجا نسیم اگر بود بر چه می وزید؟