و آوار تخته سنگ های بزرگ تنهایی

من های بی پناه خود را مرثیت بخوانید

تندیس های بلورین دل نمک

اینجا که ماییم سرزمین سرد سکوت است

مرگ ما را به سراپرده تاریک و یخ زده خویش برد

بهانه ها مهم نیست

اگر به کالبد بیماری، چون ماری آهسته سوی ما خزید