بهانه ها مهم نیست

اینجا که ماییم سرزمین سرد سکوت است

و آوار تخته سنگ های بزرگ تنهایی

مرگ ما را به سراپرده تاریک و یخ زده خویش برد

اگر به کالبد بیماری، چون ماری آهسته سوی ما خزید

و گر که رعدش غرید و مثل برق فرود آمد

اگر که غافل نبودیم و گر که غافلگیرمان کرد