ما را به خوابخانه ی خاموش خویش خواند

پیر بودیم یا جوان،به هنگام بود یا ناگهان

هر چه بود ماجرا این بود

مرگ، مرگ، مرگ

دیگر بس است مرثیه، دیگر بس است گریه و زاری

ما خسته ایم، آخر

ما خوابمان می اید دیگر