دیگر اکنون هیچ مرغ پیر یا کوری

ریخته ست

چون درختی در زمستانم

بی که پندارد بهاری بود و خواهد بود

در چنین عریانی انبوهم آیا لانه خواهد بست؟

دیگر آیا زخمه های هیچ پیرایش

با امید روزهای سبز آینده