گاه تنها، گاه با هم، راه می رفتیم

با فروغی غالبا افسرده و کم رنگ

گمشده در ظلمت این برف کجبار زمستانی

برف می بارید و ما آرام

چه شکایت های غمگینی که می کردیم

با حکایت های شیرینی که می گفتیم

هیچ کس از ما نمی دانست