شرمگین از رد پاهایی

من ولی دیگر

شنگی و شنگولیم مرده

چابکیهام از درنگی سرد آزرده

که بر آنها می نهادم پای

گاهگه با خویش می گفتم

کی جدا خواهی شد از این گله های پیشواشان بز؟