کی دلیرت را درفش آسا فرستی پیش

که بر آنها می نهادم پای

گاهگه با خویش می گفتم

کی جدا خواهی شد از این گله های پیشواشان بز؟

تا گذارد جای پای از خویش؟

۴

همچنان غمبار درهمبار می بارید