کز تنش لختی به ساحل خفته و لختی دگر در آب

پیکرش نیمی به سایه ، نیم در مهتاب

درکنار برکه آرام

اوفتاده صخره ای پوشیده از گلسنگ

سوی دیگر بیشه انبوه

همچو روح عرصه شطرنج

در همان لحظه شکست سخت ، چون پیروزی دشوار