با صداهایی چو آوار پلی ز آهن

گاه عاشق وار غوک نوجوان در دوردست برکه خوش می خواند

با صدایی چون بلور آبی روشن

غوکهای دیگر از این سوی و آن سو در جوابش گرم می خواندند

خرد می گشت آن بلوری شمش

زیر آن آوار

باز خامش بود