عصر بود و آفتاب زرد کجتابی

زیر آن آوار

باز خامش بود

پهنه سیمابگون برکه هموار

برکه بود و بیشه بود و آسمان باز

برکه چون عهدی که با انکار

در نهان چشمی آبی خفته باشد ، بود