کاروان روز و شب کوچیده ، من مانده

قصه هایی با هزاران کوچه باغ حسرت و هیهات

پیچ و خمهاشان بسی آفات رایی ات

سوی بس پس کوچه ها رانده

با غرور تشنه مجروح

با تواضع های نادلخواه

نیمی آتش را و نیمی خاک را مانم