می سپارم زیر پای لحظه های پست

با تواضع های نادلخواه

نیمی آتش را و نیمی خاک را مانم

روزها را همچو مشتی برگ زرد پیر و پیراری

لحظه های مست ، یا هشیار

از دریغ و از دروغ انبوه

وز تهی سرشار