آشیان بود آن، که در هم ریخت، ویران کرد، با خود برد

بر درختی جاودان از معبر بذل بهاران دور

وز مسیر جویباران دور

آشیانی بود، مسکین در حصار عزلتش محصور

آیا هیچ داند باد؟