این پریشان پریشانگرد

دیگر اکنون دیری و دوری ست

کاین پریشان مرد

در پس زانوی حیرت مانده، خاموش است

سخت بیزار از دل و دست و زبان بودن

جمله تن، چون در دریا، چشم