لیک در ژرفای خاموشی

سخت بیزار از دل و دست و زبان بودن

جمله تن، چون در دریا، چشم

پای تا سر، چون صدف، گوش است

ناگهان بی اختیار از خویش می پرسد

کآن چه حالی بود؟

آنچه می دیدیم و می دیدند