دوش یا دی، پار یا پیرار

بی که خواهد، یا که بتواند نخواهد، گاه

ناگهان از خویشتن پرسد

راستی را آن چه حالی بود؟

چه شبی، روزی، چه سالی بود؟

راست بود آن رستم دستان

یا که سایه دوک زالی بود؟