وان دل خام بی نمک در شر و شور می رود

آن که ز دیو زاده بد دست جفا گشاده بد

هیچ گمان مبر که او در بر حور می رود

بانمکان و چابکان جانب خوان حق شده

طبل سیاستی ببین کز فزع نهیب او

شیر چو گربه می شود میر چو مور می رود

بس که بیان سر تو گر چه به لب نیاوری