یاد از او کردم که اینک سر کشیده زیر بال خاک و خاموشی

همین شش سال و اندی پیش

که پدرم آزاد از تشویش بر این خفتگان می هشت

گام خویش

پرده بسته بر حدیثش عنکبوت پیر و بی رحم فراموشی

لاجرم زی شهر بند رازهای تیره هستی

شطی از دشنام و نفرین را روان با قطره اشک عبرتی کردم