سوی من گفتی نگاه عبرتی کردند

لاجرم زی شهر بند رازهای تیره هستی

شطی از دشنام و نفرین را روان با قطره اشک عبرتی کردم

دیدم ایشان نیز

گفتم: ای گل ها و ریحان های روی ات بر مزار او

ای بی آزرمان زیبا رو

ای دهان های مکنده هستی بی اعتبار او