نه، خواهر جان! چه جای شوخی و شنگی ست؟

و ان دیگر بسیط زمهریر است و زمستان ها

رهایی را اگر راهی ست

جز از راهی که روید زان گلی، خاری، گیاهی نیست

غریبی، بی نصیبی، مانده در راهی

پناه آورده سوی سایه سدری

ببینش، پای تا سر درد و دلتنگی ست