بود چون دارندگانش خسته و فرسوده، گرد آلود

بستر دو مرد

سرد

گفت راوی: آنچه آنجا بود

نیز چون دارندگانش از وجود خویشتن بیزار

نیز چون دارندگانش رنجه از هستی

واندر آن مغموم دم، نه خواب نه بیدار، مست خستگی هایی که دارد کار،