این آب های اهلی وحشت

هرگز نشد کاید به سویم هاله ای یا نیم تاجی گل

از روشنا گلگشت رویایی

در خواب های من

تا چشم بیند کاروان هول و هذیانست

این کیست؟ گرگی محتضر، زخمی اش بر گردن

با زخمه های دم به دم کاه نفس هایش