سرشار و سیر از لاشه مدفون

افسانه های نوبت خود را

در ساز این میرنده تن غمناک می نالد

وین کیست؟ کفتاری ز گودال آمده بیرون

بی اعتنا با من نگاهش

پوز خود بر خاک می مالد

آنگه دو دست مرده پی کرده از آرنج