از روبرو می اید و رگباری از سیلی

بی اعتنا با من نگاهش

پوز خود بر خاک می مالد

آنگه دو دست مرده پی کرده از آرنج

من می گریزم سوی درهایی که می بینم

بازست، اما پنجه ای خونین که پیدا نیست

از کیست