من می گریزم سوی درهایی که می بینم

پوز خود بر خاک می مالد

آنگه دو دست مرده پی کرده از آرنج

از روبرو می اید و رگباری از سیلی

بازست، اما پنجه ای خونین که پیدا نیست

از کیست

تا می رسم در را برویم کیپ می بندد