نشستن به یک خانه با شهریار

پر از کین شدش سر پر از خون جگر

به حصنش فرستاد نزدیک شوی

جگر خسته از غم به خون شسته روی

پرستنده او بود و هم غمگسار

چو بسته شد آن شاه دیهیم جوی

سپاهش به ایران نهادند روی