بر پشت بام خانه مان، روی گلیم تر و تاری

در خانه همسایه می دیدم

شاید چراغان بود، شاید روز

شاید نه این بود و نه آن، باری

با پیر درختی زرد گون گیسو که بسیاری

شکل و شباهت با زنم می برد، غرق عرصه شطرنج بودم من

جنگی از آن جانانه های گرم و جانان بود