در هر کناری ناگهان می شد طلیب ما

و سقف هایی که فرو می ریخت

افسوس آن سقف بلند آرزوهای نجیب ما

و آن باغ بیدار و برومندی که اشجارش

افسوس

انگار در من گریه می کرد ابر

من خیس و خواب آلود