هنوز از خویش پرسم گاه

اگرچه حالیا دیریست کان بی کاروان کولی

ازین دشت غبار آلود کوچیده ست

و طرف دامن از این خاک دامنگیر برچیده ست

آه

چه می دیده ست آن غمناک روی جاده نمناک؟

زنی گم کرده بویی آشنا و آزار دلخواهی؟