اشتر مست را ز می باز چه بار می کند

از صفتی فرشته را دیو و بلیس می کند

وز تبشی شب مرا رشک بهار می کند

می زده را معالجه هم به می از چه می کند

از کف پیر میکده مجلسیان خرف شده

دور ز حد گذشت کو آن که شمار می کند

هست شد آن عدم که او دولت هست ها بود