و نزدیکش کلاغی روی آنتن قار می زد باز

کلاغی روی بام خانه همسایه ما بود

و بر چیزی، نمی دانم چه، شاید تکه استخوانی

دمادم تق و تق منقار می زد باز

نمی دانم چرا، شاید برای آنکه این دنیا بخیل است

و تنها می خورد هر کس که دارد

در آن لحظه از آن آنتن چه امواجی گذر می کرد