که چونین بر برهنه شاخه های این درخت برده خوابش دور

کدامین جام و پیغام صبوحی مستتان کرده ست؟ ای مرغان

غریب افتاده از اقران به ستانش در این بیغوله مهجور

قرار از دست داده، شاد می شنگید و می خوانید؟

خوشا، دیگر خوشا حال شما، اما