پا به پای تو که می بردی مرا با خویش

تا حریم سایه های سبز

تا بهار سبزه های عطر

تا دیاری که غریبیهاش می آمد به چشم آشنا، رفتم

همچنان کز خویش و بی خویشی

در رکاب تو که می رفتی

هم عنان با نور