و آنگه طرف دامن تا کران بیکران گسترد

و خود را از غبار حسرت و اندوه

در آیینه زلال جاودانه شست و شویی کرد

بزرگ و پاک شد و آن توری زربفت را پوشید

در این صبح بزرگ شسته و پاک اهورایی

ز تو می پرسم ای مزدا اهورا، ای اهورا مزد

نگهدار سپهر پیر در بالا