چو بر تخت زرین ندیدند شاه

سپاهش به ایران نهادند روی

پراگنده شد در جهان آگهی

که گم شد ز پالیز سرو سهی

بجستن گرفتند هر کس کلاه

ز ترکان و از دشت نیزه وران

ز هر سو بیامد سپاهی گران