وز محیط فضل و شمع خلوت اصحاب هم هرگز

و نمی داند چرا حتی

سال ها زین پیش

این غم آور وحشت منفور را خیام پرسیده ست

هیچ جز بیهوده نشنیده ست

کس نداند کی فتاده بر زمین این خلط گندیده

وز کدامین سینه بیمار