تملک شان انسان وز نجابت نیست، بینا شو

که حیران کشتیت را ناخدای دیگری دارم

ز خاک تیره برخیزی، همه کارت شود چون زر

من از بهر وجودت کیمیای دیگری دارم

بیا کز بهر چشمت توتیای دیگری دارم

همه عالم به زیر خیمه ای، بر سفره ای، با هم

جز این هم بهر جان تو غذای دیگری دارم