که می گردم میان بیشه های سبز گیلان با دل بی تاب

درین شب های مهتابی،

- خیالم می برد شاد -

و می بینم چه شاد و زنده و زیباست،

الا، دریاب! - می گویم به دل - بی تاب من! دریاب