اگر جویی همان است این، همان دلخواسته ی نایاب

که - از بس ناز - با مرغان جنگل نازشان هرگز خطابی نیست.

الا دریاب - می گفتم به دل - دریاب

تو عمری در کویر خشک سر کرده

شب است و بیشه باران خورده و مهتاب ...

شکسته در گلویش هق هق گریه

دلم - دیوانه - اما داستان دیگری می گفت: