که ما در بیشه های سبز گیلان می خرامیدیم

که پنداری نبیند هیچ از"این شب ها"

"خوشا"می گفت، با ناخوش ترین احوال، سر در چاه تنهایی:

"خوشا، دیگر خوشا، آن نازنین شب ها!

و جادوی طبیعت را در افسون شب جنگل

به زیباتر جمال و جلوه می دیدیم

و اما بی خبر بودیم، با شور شباب و روشنای عشق