نمی دانم شما آیا نمی دانید؟

به تو سوگند بسیار استی غم، راستی بسیار ...."

الا یا سنگ های خارهای کر، با گریبان های زناری

به تنگ آمد دلم - بیچاره - از آن ورد و این تکرار

درین همسایه جغدی هست، و ویرانی

- درخشان از میان تیرگی هایش دو چشم هول وحشتناک -

که می گویند روزی، روزگاری خانه ای بوده ست، یا باغی