و حزن انگیز اوهامی، دلم در پنجه نفشارد

و حق حق می زند، کوکو سرایان ناله می بارد

و من آواز این غمگین دردآلود

نشد هرگز که یک شب بشنوم، بی اعتنا مانم

درین همسایه مرغی هست خون آلوده اش آواز

کنار پنجره دیشب

نشستم گوش دادم مدتی آواز او را، باز