-"نمی دانم چرا شب، یا چرا ویرانه ام لانه

و شاید هر چه مطلق را"

نشستم مدتی ترسان و از او ماجرا پرسان

و او - با ضجه شاید - گفت:

ولی دانم که شب میراث خورشید است

و میراث خداوند است ویرانه

نمی دانم چرا، من مرغم و آواز من این است