و من می مانم و بیداد بی خوابی

بهشتم نیز و هم دوزخ

به دیدارم بیا، ای همگناه، ای مهربان با من

که اینان زود می پوشند رو در خواب های بی گناهی ها

در این ایوان سرپوشیده متروک

شب افتاده ست و در تالاب من دیری ست

که در خوابند آن نیلوفر آبی و ماهی ها، پرستوها