پروانه مرگ پر زنان دور سرم

چون شمعم و سرنوشت روشن، خطرم

چون شرط اجل بر سر از آتش تبرم

خصم افکند آوازه که با تاج زرم!

اکنون که زبان شعله ورم نیست، چو شمع