هیچ چیز به رنگ خود نمی ماند

چون هندسه جذام، وحشتناک

در نوبت او که حکم ها راند

از خرد و بزرگ، از نو و کهنه

هر چیز که هست، رنگ خود بازد

یکرنگ چو شد جهان، رود در خواب

خواب است و سیاهی آنچه او سازد